26 Kasım 2012 Pazartesi

>Bu yol adı hayat, Beni sana versin. Sen yaşa, Elim elindedir. Sen gül, Kahkaham sesindedir. Fırtına çıkar da savrulursak, Geri gel kuruyan yapraklardan olmayalım. Sen ağaçsın ben toprak, Canın sıkılırsa uzan üstüme güneşe bak. Belki bir gün yediveren limon ağaçları ekeriz, Yeşerince gölgesine yayılır iki kaderi birbirine bağlarız. Bırak sevdiğim parmakların dolaşsın saçlarımda, Rüzgar toplayıp getirir hayallerimizi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

EİNSTEİN VE DAHİ EŞİ MLEVA MARİC